23 december 2019

A stress hondAsjemenou…wat me vandaag toch overkomen is!?! Ze hebben me vandaag met zijn vieren staan uitlachen. Leuk! Dat noemen ze dan positief opvoeden en steun bieden…nou…daar was vandaag niks van te merken. Zit ik me daar vanmiddag een lekker potje te k*kken, keurig op de plaats waar ze het graag willen hebben, blijft me die verdraaide drol aan mijn sterretje plakken. Stress!!! Gillen, schreeuwen, rennen…maar dat krentje bleef aan mijn rozetje plakken. In plaats dat ze me komen helpen, liggen ze daar in allerlei vreemde kreukels hun ruggen te verrekken…lol dat ze hadden. In mijn stress scheurde ik door de tuin, een prachtige sliding door mijn pas gelegde bruine jongen. Mijn hele linkerkant was één en al shit. Whoah…ik dacht nog: “nu zullen ze wel uitgelachen zijn.” Nou niks hoor, ze lagen krom. Zelfs Dowan, die heel langzaam mijn vriend begint te worden, lachte me uit. Mensenzusje met de staart stond erbij en keek er naar. Ze doet alles voor me maar shitruimen is niet echt haar ding. Gelukkig was vrouwtje in de buurt om me te redden. “Bah, hihi, Diaz, hihi, wat heb je nou, hihi, gedaan?” Voor de eerste keer in mijn leven moest ik haar gelijk geven (behalve dat gegrinnik dan). Ik had me flink in de shit gewerkt…en stinken dat ik deed. Ik ben niet vies van een beetje bioparfum maar dit was zelfs voor hondse begrippen een beetje to much.

Maar goed…vrouwtje pakte me bij mijn vlerkjes en nam me mee naar een plek waar ik nog nooit geweest was. Ik hoorde iets van “bad” en “shampoo” en “handdoek”, nou het zou me benieuwen…ik voelde me zo bescheten dat ik op dat moment alles goedvond als ik maar van die poepbruine striping af zou komen. Mensenzusje met staart kwam achter me aan en die andere twee zaten nog wat stom te lachen. Vrouwtje hield me lekker in haar armen en samen gingen we het grote ding op waar ik altijd naar sta te kijken als ik de voerbak van Dowan moet inspecteren. Een heleboel grote blauwe dingen waar je op kunt klimmen. Correctie…waar anderen op mogen klimmen, ik mag dat niet. Ik hoorde vrouwtje wel een beetje mopperen…”potjedorie, nu hoop ik niet dat hij de trap ineens interessant gaat vinden, ik had hem hier nog een tijdje weg willen houden.”

Ik kwam dus met vrouwtje in een witte ruimte met een hele rare glibbervloer en een groot loerend oog recht voor me. Ik was heel effekes van de wap hoor maar mensenzusje kwam me lekker kriebelen en toen was het wel goed. Vrouwtje pakte een gek ding, draaide aan een knopje en toen begon dat ding water te spugen…hmmm…grappig…hmmm…best lekker eigenlijk. Ze deed stinkspul op mijn stripings en, samen met die waterspuwer, was het er snel vanaf. Nog effekes met de grote doek over mijn natte bil vegen en alles was weer als nieuw. Gelukkig…mijn oranje lokjes hadden er niet onder geleden. “Diaz, dit was je eerste badje!” zeiden ze. Nou, ik geloof dat ik het eigenlijk helemaal niet zo verkeerd vond…dat badje hè, die shitparade hoeft voor mij niet meer.

Gelukkig was ik deze shit weer snel vergeten, ik heb het veel te druk met andere dingen. Met Dowan bijvoorbeeld. Volgens vrouwtje begint Dowan me langzaamaan een klein beetje minder eng te vinden. Ik mag al eens bij hem op de troon liggen zonder dat hij meteen begint te stressen of wegloopt. We hebben een “jakkiebah” gekregen van vrouwtje, een soort kaasstaaf om op te knabbelen…is goed voor onze tandjes. Dowan heeft er al flink aan geknabbeld maar voor mijn tandjes is het nog wat hard. We doen nu heel soms samen ruilen. Dowan begint dan te knabbelen en als ie een beetje afgelebberd is, kom ik hem braaf halen en mag hij die van mij ergens gaan zoeken. Dowan is het er niet altijd mee eens maar dat komt nog wel.

Wat Dowan niet leuk vindt is als ik op zijn kop spring, ik weet het wel maar omdat die sukkel niks zegt, doe ik het lekker toch. Vrouwtje kan me dan toch een partij boos op me worden. Gelukkig is ze niet lang boos, ik weet wel hoe ik haar moet bewerken, hihi. Vorige week heb ik iets nieuws ontdekt. Het lukte me al vrij snel om op de troon van Dowan te klimmen dus heeft vrouwtje maar weer het opstapje neergezet zodat Dowan wat gemakkelijker met zijn ouwe botten op en van de troon kan komen en ik iets veiliger (voor mijn nog-in-de-groei-zijnde kwetsbare botjes). Het mooie van dat opstapje is, dat ik dan ook heel gemakkelijk op de grote plank met de vier poten kan klimmen. Soms staan daar waterbakjes op waar je lekker uit kunt drinken. Leuk, maar ik geloof niet dat het erg geapprecieerd wordt. Ze tillen me er elke keer weer vanaf…in plaats dat ze trots op me zijn dat ik ontdekt heb hoe je erop moet komen! Nog effekes en dan ben ik groot genoeg om zonder opstapje de plank op de vier poten te inspecteren. Weten jullie al dat ik uit de "grote mannen drinkbak" kan drinken? Er stond ook een "kleine mannen drinkbak" maar dat is voor watjes. Echte mannen drinken uit een bak op hoogte.

Helaas ben ik nog niet groot genoeg om zelf te mogen bepalen wanneer ik naar bedje ga. Dowan mag dat wel maar dat is zo’n slaapkop die ligt het liefst de hele dag te snurken. Ik ontdek zoveel nieuwe dingen en ben zo enthousiast dat ik eigenlijk helemaal geen tijd heb om te gaan slapen. Mijn familie vindt het niet leuk als ik al te enthousiast word en hun vingers (of Dowan zijn oren) ga perforeren en dan stoppen ze me meestal in “mijne casa”. In die "casa" staat mijn overheerlijk bedje met de panda die ik van ons mam heb gekregen. Deurtje dicht, gordijntjes toe, drie tellen en dan ben ik in dromenland. In de nacht doen ze het deurtje en de gordijnen van mijn bedje open en dan heb ik nog een hele veranda ter beschikking. Overdag lukt dat nog niet want dan zie ik zoveel leuke dingen om me heen dat ik niet aan slapen toekom. Vrouwtje zegt dan altijd dat ik vervelend word...ik ben me van geen kwaad bewust, gniffelgniffel.

Over slapen gesproken…ze zeggen dat het weer eens tijd wordt.

Hasta la vista, buenas noches,

Diaz

 

29 december 2019

Vandaag had ik een date…een speedydate welteverstaan. Vanmorgen werd ik al vroeg aan de acculader gehangen…"effekes slapen Diaz, je moet fit zijn voor je date." Sinds een paar daagjes hebben ze mijn bed uit "mijne casa" gehaald en nu heb ik heel veel plek om heerlijk uitgestrekt aan de acculader te hangen. Na een uurtje pitten werd ik bij mijn vlerkjes gepakt en mocht ik met baas, vrouwtje en "zusje staart" mee in de beweegbak. Dowan en andere zus bleven op het huis passen. Hey, grappig…mijn ouwe bedje stond in de beweegbak. Moet ik nu in de beweegbak gaan slapen? Rare mensen.

Na een tijdje in de beweegbak kwam ik bij een huis waar het een beetje verdacht rook. Eerst kwam er een meneer uit het huis…toen een mevrouw…en toen kwam er niks…en nog niks…en nog niks…en toen ineens kwam er een rode wervelwind. Een flitsende rode pijl vloog over de stoep…miepmiep…hèlp…voor ik het wist had hij me in een hoek gedreven en kon ik hem eens eventjes goed in de ogen kijken. Whoawhoa…een soortgenoot…zo te zien een paar weekjes ouder maar dat maakt mij eigenlijk geen bal uit. “Ik ben der Juup en dit is MIJN huis.” “En ik ben el Diaz en ben heel effekes onder de indruk maar dat is zo over en dan zal ik jou wel eens even laten kennis maken met mijn temperamento Italiano.” Ik zette het op een lopen, ¡Ándale! ¡Ándale! ¡Arriba! ¡Arriba! der Juup rende achter mij aan…miepmiep. Gelukkig paste mijn, iets kleinere lijfje, nog op plekken die der Juup niet meer bereiken kon…nananananaaaaaaa… De ene keer scheurde ik achter der Juup aan en dan racete der Juup weer achter mij aan. Wauw, heerlijk!

F TD 4 40 1


Na een kwartiertje was het feest voorbij en moest der Juup naar bed…haha…kleutertje. Der Juup was het er niet mee eens en heeft nog heel mooi voor ons gezongen. Heel flauw maar ik mocht der Juup niet uitdagen en kreeg verplichte schootrust. Stiekempjes was ik ook wel een beetje moe en thuis heb ik dan ook heerlijk in "mijne casa" de batterijtjes weer opgeladen. Het was heerlijk, moeten we vaker doen.

¡Dulces sueños! Sogni d'oro!

Diaz

 

11 januari 2020

Nou, het houdt maar niet op. “What the duck man”, ik heb me toch weer wat aan mijn poot gehad, "echt waar jonge", "ongeloveloos". Woensdag werd ik na de wandeling weer eens bij mijn vlerkjes gepakt. De auto in en de berg op…meestal betekent dat weinig goeds. En jawel hoor, ik had gelijk! Mij hou je niet snel voor de gek! Blijkbaar had ik weer een afspraak met die akelige bloedzuiger. Ja, je kunt wel leuk en lief en aardig tegen mij doen maar ik weet nog dat je me een paar weken geleden half leeggezogen hebt…vampier! Zitten ze me effekes wat te paaien met van die onnozele kleine prutskoekjes en dan ineens is het hap snap in de houdgreep. Ze trokken mijn hele poot eruit en toen kwam die énórme grote naald en zogen ze me hélemaal leeg. Blijkbaar mocht niemand dat gat zien want ze draaiden er snel een rood lapje omheen. En vrouwtje…daar heb je ook niks aan…ze liet het gewoon gebeuren. Ze dacht me nog te kunnen afleiden met van die lekkere worst maar ik hield mijn bekkie hartstikke stijf dicht. Laat me toch zeker niet chanteren! Ik heb flink gevochten en uiteindelijk lieten ze me los…poeh poeh…wegwezen hier, hou je die flutkoekjes maar! Kijk, daar had je het al, ik kon niet meer lopen door dat stomme lapje om mijn poot. Het moest ook nog een uur blijven zitten…goh…het kan niet waar zijn! Thuis heb ik me natuurlijk effekes flink beklaagd bij Dowan maar die zat alleen maar stom te gniffelen…zou hij meer hebben geweten?

A spuitOf Dowan meer wist, dat weet ik niet maar vrouwtje wist er zeker meer van. Ben je eindelijk van het ene trauma bekomen, pakken ze je twee dagen later weer bij je vlerkjes en weer die berg op. Hey, daar was de mevrouw die ik daar de eerste keer gezien heb (en die ik best leuk vond…toen nog wel). Komt ze me daar met een hele groot, scherp, gevaarlijk steekding. Dat ding was wel zóóóóó groot. Om je een voorstelling te maken wat ik met zóóóóó bedoel…het was zeker zo groot als een hele arm van vrouwtje…en vrouwtje is geen klein madammeke hoor! Stopt ze me dat steekding zomaar in mijn rode bontjasje…auw!! Ene Juul, die in de wachtkamer zat, schrok zich wezenloos en die zag het daarna natuurlijk ook niet meer zitten. “What the duck” , “miserie miserie, miserie!” Komen ze weer met die stomme koekjes…ik hoef ze niet…echt niet! Gelukkig deze keer niet zo’n vréselijk lapje om mijn poot... wie bedenkt het ook...een rood lapje om een oranje poot...dat vloekt toch, dat kan echt niet meer! Oh nee”…hoorde ik daar iets van: “over vier weken weer…moeilijk woord…iets met tieten?” Dacht het niet hè! Ik ben een kerel, ik hoef geen tieten! Snel wegwezen hier en vooral niet meer terugkomen.

Dat laatste, dat had ik niet moeten zeggen, dat was de Goden verzoeken! Nadat we bij die steekmadam waren geweest ben ik met vrouwtje gaan poetsen. Zij poetst en ik vertel haar waar ze nog niet geweest is. Vermoeiend werkje hoor dus ik ben per ongeluk in slaap gevallen en heb haar alleen aan het werk gelaten. Ik moet zeggen dat het aardig gelukt was…voor effekes dan hè, meestal heeft ze niet lang eer van haar werk. Toen ze eindelijk klaar was, hebben vrouwtje en ik ons huiswerk gemaakt (anders wordt de juf boos). Het ging, zoals altijd super, al zeg ik het zelf. Daarna wilde ik Dowan nog eevekes aan het werk zetten. Hij heeft van die doekjes in de lekkere la liggen. Vrouwtje verstopt die voor hem en dan gaat hij ze zoeken. Als hij ze dan aan vrouwtje geeft, krijgt hij een koek. Ik heb ook al eens een paar keer mee mogen doen en ik moet zeggen dat het best een leuk spelletje is. De la ging open, ik pakte één van die doekskes en zette het op een lopen. Vrouwtje achter me aan maar ik ging de pietewei op. “Diaz, kijk…koekje, zullen we ruilen?” Wat ruilen…jullie kunnen me wat…ik moet het doekje verstoppen…hap…slik…weg! Laat Dowan nu maar eens zoeken, dat doekje vindt hij nooit. Ik kan pas goed doekjes verstoppen! Goed hè?! Boos dat ze op me werden, niet normaal hoor. “Sukkel, domme hond, vreetzak” ik weet niet wat ze me allemaal naar mijn hoofd geslingerd hebben. In plaats van me uitbundig te feliciteren met die perfecte verstopplek pakt vrouwtjelief dat stomme zwarte ding waar ze altijd tegen gaat staan praten en brabbelt me daar wat in de ruimte. Ik hoor nog net: “schoenen aan, jas aan en huppakee”. Hups, weer mijn vlerkjes en weer die berg op.

Nee he, niet alweer! Goh, ik hoorde vrouwtje hetzelfde zeggen. Zusje staart ging met ons mee en grote zus bleef thuis gezellig bij Dowan…ze gaat hem zeker helpen met zoeken…haha…dat doekje gaan jullie lekker echt niet vinden. Kom ik daar, met mijn supergoed verstopt doekje bij die billenprikkers, kreeg ik wéér een prik in mijn bil. Weer zo’n énórme joekel in mijn derriere. En niks geen koekje hè om me te bedanken dat ze als speldenkussen  gebruiken. Komt ze me daar met een bak en groot laken…duh…ben niet moe hoor en wil nu ook niet in bad. Er zaten een hoop mensen en medevierpotigers in de ruimte: “oh, wat is ie zielig, ocharem”…goh, ze hadden het over mij… Ja, ik ben ook héél héél héél erg zielig…weten jullie dat ze me vanmiddag hier ook al een énórm groot gat in mijn bontjas hebben geprikt? Vrouwtje mopperde wat op die mensen…”niks zielig…vreetzak…eigen schuld…ik hoop dat hij ervan leert” Huh…ik snapte er eigenlijk helemaal niks van maar eigenlijk boeide het me ook niet meer zoveel want ik voelde me daar toch ineens lamlendig…"ouw muk"…mensberoerd was ik. Burp, burp…de details zal ik jullie besparen…burp…daar lag mijn diner, mijn huiswerk en het doekje dat ik zo goed verstopt dacht te hebben…burp…ik zakte zowat door mijn pootjes en was blij dat vrouwtje me overeind hield. Die prikmadam zei al dat ik me ellendig zou gaan voelen…nou, ze had gelijk hoor! Mijn darminhoud hoefden ze nog net niet maar ze hebben me de laatste druppel uit mijn maag laten uitk*tsen…alles eruit…zelfs mijn dierbare huiswerk…helemaal door de plee gespoeld. Auw…"jawel hoor, steek er nog maar eens een naald in…alsof het nog niet genoeg geweest is. “Diaz, hier ga je je beter van voelen”, ben benieuwd. En djuu…ze had weer gelijk. Nog effekes wat bijkomen en toen mocht ik weer mee naar huis. Vrouwtje een rib lichter en Dowan is in het vervolg een doekje sneller klaar met zoeken. “Het kan zijn dat hij vandaag wat sloom is", zei de prikmadam van vanmiddag…”graag”, zei vrouwtje…ik snap nu echt niet waarom ze dat zegt…gniffel, grinnik. Zo meteen ga ik effekes mijn roes uitslapen en dan zal ik ze vanavond wel weer lekker bezig houden.

Trusten…Diazzzzz