banner
 
 
Wandelen met Renzo en Senna in Heerlen en dan plotseling........
 

April 2007

Een tijd geleden had vrouwtje met 2 andere vrouwtjes afgesproken om te gaan wandelen (en ook zwemmen). Renzo, die inmiddels ook (eindelijk) een zwemdiploma heeft ging mee en voor de gezelligheid nog een charmant dametje, genaamd Senna. Zij had helaas haar badpak en haar zwembandjes vergeten dus is ze op het droge gebleven (of zou ze ook nog niet kunnen zwemmen?)

Senna is herstellende van een vervelende ziekt, AM genaamd, maar gelukkig gaat het steeds beter met haar. Helaas ruikt Senna niet meer lekker, ze hebben haar lekker geurtje laten verwijderen bij de dierenarts…..flauw zeg…..daarom ben ik er ook niet van gecharmeerd als ze me aan mijn oren begint te hangen. Moet ik niks van hebben. Laat Renzo die dame maar bezighouden, die is altijd wel te vinden voor een stoeipartijtje.

Na het zwempartijtje hebben we nog een koekje gegeten bij vrouwtje van Renzo. Die Renzo vind het zomaar goed dat er vreemde honden op zijn territorium komen………ik weet niet of ik ook zo tolerant zou zijn. Volgens vrouwtje niet!

Het was eigenlijk best wel leuk bij Renzo, hij heeft een lekkere grote tuin met een vier-er (iets kleiner dan een vijver) die je bijna niet kunt zien. Het was me dan ook bijna gelukt om daar een duik in te nemen. Mocht wel van Renzo maar mijn vrouwtje had niet zo'n zin in een rode toller met groen krooshaar. Zeker niet omdat we op tijd met de auto naar huis moesten om mijn mensenzusjes uit school te halen. Ik ben toen maar eens gaan kijken of ik nog iets anders kon gaan uitspoken, in elk geval uit het zicht van vrouwtje (die kan altijd zo mijn pret bederven!). Ik had een mooi plekje gevonden waar ze me net niet kon zien maar toen gebeurde er toch iets. Er was opeens nog een toller erbij gekomen. Ik heb geblaft om hem weg te jagen maar hij ging niet. Hij bleef gewoon staan en blafte naar me terug, die brutale hond.

 

 

Hij was wel een beetje hees want ik kon hem niet horen blaffen. Hoe ik me ook groot maakte en woest blafte hij wilde niet weg gaan. Toen ik eens goed keek, zag ik dat hij in een oude oven zat en hij me door het raampje brutaal in de ogen staarde. Ik was toch wel wat teleurgesteld in Renzo en Senna, dat zijn toch niet zo'n goede waakbeestjes als ik. Volgens mij hebben ze niet eens gezien dat er een vreemdeling bij was gekomen en toen ik zo aan het blaffen was, hebben ze me niet eens geholpen. En die vrouwtjes zijn helemaal vreselijk: in plaats dat ze me meehielpen die oventoller weg te jagen, zaten ze (ze lagen eigenlijk zowat dubbel) stom te lachen. Gelukkig dat vrouwtje van Renzo me begreep en dat zij meer lef had dan die andere twee dametjes. Ze wilde het deurtje van de oven open maken om hem eruit te laten maar dat vond ik eigenlijk toch wel een beetje eng. Ik scheet bijna in mijn broek ……maar dat mogen jullie nooit doorvertellen.

Toen ik me eindelijk vermand had en alle moed had verzameld om in de oven te gaan kijken, was hij er al vandoor gegaan, die lafaard.

Ik ben toch maar op de loer blijven liggen…stel je voor dat hij terug zou komen!

 

 

Pootje, knuffel, lebber, Diego

 

 

Copyright@Tollerdiego 2007-2015

Contact